Pollock’ın Damlaları, Fraktallar ve Rastgelelik

Sürrealizm ve soyut ekspresyonizmin bir çeşidi olan ‘drip painting’ her ne kadar anlık ve gerçeküstü eserler ortaya çıkarsa da gerçeklikle bazı yönlerden bağlantılı olduğu da iddia edilebilir. Tuval üzerine boya damlatma ile yapılan ve farklı renklerin karmaşasının göze hoş geldiği bir karışım oluşturan ‘drip painting’ yönteminin en önemli uygulayıcılarından birisi Jackson Pollock idi. 20. yüzyılın sıra dışı ve huzursuz sanatçılarından olan Pollock, rastgeleliğin göze hoş gelen etkilerine güzel örnekler veren tablolar üretmişti. İçindeki huzursuzluğu, zemine serili dev tuvallere boya damlatarak gidermeye çalışmış, ortaya çıkan eserlerdeki tarzda da küçüklüğündeki Amerikan yerli kültürü ile olan ilişkilerinin etkisi olabileceğini belirtmişti.

jackson-pollock1

Bu yöntemin gerçeklikle olan bağlantısı ise ortaya çıkan eserlerin doğadaki fraktal yapılarla olan benzerliklerine dayanıyor. Dolayısıyla bu akımın fraktal ekspresyonizm olarak adlandırıldığı da oluyor. Fraktallar, her ölçekte aynı deseni tekrar eden ve doğada da örneklerine rastlanan matematiksel yapılar. Matematiksel olarak iteratif fonksiyonlarla ifade edilseler de nehir ağları, fay hatları, kraterler, şimşek hatları, sahil çizgileri, kar taneleri, kristaller ve doğadaki daha birçok benzeri yapı kendini farklı ölçeklerde tekrar eden fraktal özelliklere sahipler. Bu da doğanın temelindeki istatistiksel yasaların fraktal yapılar çıkarma eğilimini ortaya koyuyor.

fractal

Matematiksel fraktalların en ünlüleri arasında Menger süngeri, Julia kümesi, yanan gemi fraktalı ve Mandelbrot kümesi sayılabilir. Özellikle, fraktallara ismini veren Benoit Mandelbrot’nun ismini taşıyan Mandelbrot kümesi, tüm ölçeklerde tekrar eden belirgin bir şekle sahip olmasıyla oldukça ilginç bir yapı. Farklı iteratif kompleks fonksiyonlar kullanarak, göze hoş gelen fraktallar üretmek de sanatın başka bir biçimi olarak ele alınabilir.

mandelbrot-set

Pollock’ın eserleri ile fraktallar arasındaki benzerlik de ‘drip painting’ yönteminin ortaya çıkardığı rastgeleliğin, farklı ölçeklerde benzer görüntülere sahip olabilme özelliğinden kaynaklanıyor. Dolayısıyla resme ne kadar yaklaşırsanız yaklaşın yine benzer bir desen görüyorsunuz. Dahası bu yöntemle oluşturulan resimlerin göze hoş gelme nedeninin de doğal yapılarla olan ilişkilerden kaynaklandığı düşünülüyor. Yani, doğanın içsel uyumuyla tuvaller arasında bilinçaltında bir benzerlik kurup güzellik hissinin ortaya çıkması sağlanmış oluyor.

jackson-pollock2

‘Drip painting’ yöntemiyle kendiniz de bir şeyler ortaya çıkarmak isterseniz aşağıdaki linki ziyaret etmenizi tavsiye ederim;
www.jacksonpollock.org

Reklamlar
Bu yazı Kategorisiz içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Pollock’ın Damlaları, Fraktallar ve Rastgelelik için 1 cevap

  1. Geri bildirim: tabletkitabesi

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s